به هوس بازی این بی خبران می خندم

من از آن روزی که دلدارم رفت

به غم و شادی عشق دگران می خندم

خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است

کارم از گریه گذشته است بدان می خندم...

فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم           بنده ی عشقم و از هر دو جهان آزادم

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق ؟            که در این دامگه حادثه چون افتادم

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود           آدم آورد در این دیر خراب آبادم

سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض          بهوای سر کوی تو برفت از یادم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار               چه کنم؟ حرف دگـر یاد نداد استـادم

کوکب بخت مرا هیچ منجــم نشناخت               یا رب از ما در گیتی بچه طالع زادم؟

تا شدم حلقه بگوش در میخانه عشق               هر دم آید غمی از نو بـمبارک بادم

گر خورد خون دلم مردمک دیده رواست          که چرا دل به جگر گوشه مردم دادم

پاک کن چهره ی حافظ بسر زلف ز اشک       ورنه این سیل دمادم بکند بـنیـادم...

گفت: دلم از دنیا گرفته

گفتم: از چه چیزش؟

گفت: از زشتیهاش از زبون آدماش وقتی که به تملق باز میشه

گفتم: شاید می خوان بفهمونن که همدیگه رو دوست دارن؟

گفت: یه دوستدار واقعی صدای حرفش از دل پاکش بلند می شه و مثه یه آهنگ دلنواز می مونه که ملودیه اون آهنگ حقیقت یه احساسه. اما صدای تملق از یه مغز آلوده به گوش می خوره که ملودیه این یکی یه نیت ناپاکه. در آخر هردوشون هم به دل می شینن اما اولی می تونه کاری بکنه که شنونده اش با دستش ستاره ها رو هم لمس کنه ولی دومی اون دست رو از ریشه و بن قطع می کنه...

اولین ای کاش رو من گفتم مابقی رو شما بگید.

کاش...

                                        با توام ای لنگر تسکین

                                        ای تکانهای دل

                                        ای آرامش ساحل

                                        با توام ای نور

                                                    ای منشور

                                      ای تمام طیف های آفتابی

                                                            ای کبود ارغوانی

                                                                                ای بنفشابی

                                       با تو ای دلشوره شیرین

                                                       با توام ای شادی غمگین

                                                                              با توام ا ی غم

                                                                                          غم مبهم

                                      ای نمیدانم ...هر چه هستی باش

                                                                    اما کاش

                                                                      نه جز اینم آرزویی نیست

                                        هر چه هستی باش

                                         اما باش.